اولین بار تو یه پارتی دیدمش وقتی همه دورش حلقه زده بودند و اون یکه و تنها میونه موسیقی گوش کر کن و نور لحظه ای فلاشر با لباسی عجیبو غریب ،شیشه ویسکی بدست با جیغو فریادهای  یک حنجره پر از هیجان و رفلکسهای سریع بدنش توی دل همه رستاخیزی وسوسه کننده به پا کرده بود،با اون چهره ماورائیش و موهای فر و اشفته و طلایی رنگش  اونقدر حرفه ای و لحظه ای و محکم پاشنه بلند و نازک کفشهاشو به زمین می کوبید که حس می کردم زمین زیر پام داره می لرزه ...؟فرزاد سر کرد  تو گوشمو گفت:خدا مخصوص اینو درست کرده زیادی بی بندو بار...؟ و من حس بدی بم دست داد آزادی شخصیتی واژه بهتری بود تا بی بندو باری ...؟

دومین بار سر جلسه امتحان دیدمش یکی از دخترای همکلاسیم سه صندلی جلوتر با دستش اشاره کرد که به پشت سریت جواب برسون! وقتی برگشتم نگام تو نگاش گره خورد هر چی جیبامو گشتم کاغذ خالی پیدا نکردم بر حسب عادت زمانی که کاغذ خالی تو جیبم نیست روی پنج تا پونصد تومنی پنج تا جواب سه نمره ای نوشتم و وقتی بلند شدم گذاشتم رو برگه خالی از جوابش ...

بار سوم دو روز بعد تو کافی دانشکده دیدمش وقتی سیگارمو توی دست راستم بازی می دادم و دست چپمو تکیه گاه سرم کرده بودم و خیره شده بودم به بخار چای روی میزم که با صدای یه نفر به خودم اومد:می شه یه چای با هم بخوریم دعوت من ولی پولشو از همون پنج تا پونصدی دو روز پیش خودتون حساب کنم و...زد زیر خنده...؟

و این آغاز پنج ماه دوستی گریز از توصیف من با دخترکی به نام سارینا بود که اومده بود دانشگاه تا فقط بتونه تمام دغدغه های تنهایی گذشتشو و محدودیت های خانوادگیشو توی زندگی مجردی تجربه کنه و با خودش یه تسویه حساب شخصی کنه تا به شخصیتی جدید دست پیدا کنه ...؟

از چشمان غریب وجادوگرانه سارینا تنهایی به وسعت یک جریان سیال ذهن فوران داشت اون تنها زاده یک زندگی اشفته و بهم پیوسته طلاق بود که مادرش ایران نبود و پدرش مردی سرمایه دار و متعصب به دین بود که از مذهب فقط حاشیه رو فهمیده بود و محدودیت و سارینا اومده بود تا مابین اون همه تناقص به خودش برسه و پدر از کار افتاده بیشتر از اون که دلش بخواد دخترش درس بخونه دوست داشت سارینا وظیفه گرداندن سرمایشو به عهده بگیره تا خودش بتونه اخر عمر فارغ از دنیا به خدای گمشده اش برسد .سارینا هیجانی فراری از بدن بود شادی و غمی دست نیافتنی و تمام بودنش در دانشکده به تجربه ازادی شخصیتی برای رسیدن به تنهایی واحد وتکمیل شده برای زندگی جدید ختم می شد تا چیزی به نام درس ...؟و دانشگاه چیزی جز بهانه برای روح یاغی او محسوب نمی شد.با سارینا خاطراتی پر از لذت رو تجربه کردم که با هر لحظه بودنش حسی جدید و گمشده را می افرید و به اطرافش انتقال می داد و خود گمگشته و سرگشته میان ان همه احساس غنی ...همه اونو به عنوان شخصیتی بی بندو بار می شناختن دقیقا شبیه توصیف فرزاد در شب اول ...سارینا در عین بی بندو باری ساختگیش شخصیت جالبی داشت که از دوران تنهایش به ارث برده بود بعد از گشتن توی کتابای هگل و سارتر و...فلسفه زندگی رو با شریعتی توصیف می کرد تاریخ پیچیده و پر از افسانه ایران رو خط به خط مثل هردوت روایت می کرد و ادبیات رو توی کتابای مارگوت بیکل ،لورکا ،آل احمد،اخوان ،بیضایی و شاملو  زیر رو کرده بود اراده می کرد توی هر زمینه اطلاعاتی به پای هر کی می خواست میپیچید بی هیچ ترسی از کم اوردن توی جواب دادن، یادمه یه بار فقط واسه خنده و رو کم کنی وبی هیچ تعصبی سر کلاس معارف چنان دین زرتشت رو بهتر از اسلام توصیف کرد که استاد معارف در مونده و عاجز در به در دنبال راه فرار از دستش می گشت و در نقطه مقابل توی پارتی های شبونه و شخصیت بی بندو بارش انواع نهشه جات رو امتحان می کرد تریاک،هشیش،گراس ،هروئین،کراک ...و انواع مشروبات و وقتی زیادی حالش خوش می شد گود وسط سالن پارتی رو دست می گرفت و اونقدر غوغاگرانه می رقصید که همه دست به سینه به نظاره می ایستادند و نقطه مثبت و مرکز ثقل زندگی سارینا در جایی بود که هرگز کسی نمی تنونست باورش کنه و اون اینکه سارینا با اون روح عصیانگرش هرگز با هیچ پسری در زیر یک سقف تنها نشده بود و این دقیقا جایی بود که هیچ کس در باورش حتی نمی گنجید و به جرات می گم سارینا در عین ازادی در مهمترین نقطه زندگی یه دختر پاک پاک پاک بود...و بالاخره دوستی من و سارینا سر از حراست دانشگاه در اورد هر دومونو خواستند مرد کچل و ریشوی حراست دانشگاه منو از اتاق کرد بیرون و چند دقیقه بعد سارینا با چهره ای برافروخته و در حالی که دستش جلو دهنش بود از اتاق حراست بیرون اومد و سریعا خودشو رسوند به دستشویی و شروع کرد به هق زدن بغض درون گلوش صداش رو مرتعش کرده بود و اولین جمله ای که گفت این بود که: بالاخره بی بندو باریهام کار دستم داد ...؟گفتم :چی میگه مردیکه ؟گفت :می گه اگه می خوای تو و اون دوستت رو اخراج نکنم امشب یه سر بیا خونه ما ،خانمم خونه نیست اونجا بیشتر با هم صحبت می کنیم ...از پله های دستشویی اومدم پایین برگشتم نگاش کردم هنوز حالش بد بود گفتم: سارینا من به اصرار خواهرم اومدم دانشگاه زیاد واسم فرقی نمی کنه چه اتفاق بیفته تو چی؟گفت :منم فکر کنم وقت برگشتنمه اونی رو که می خواستم پیدا کردم ...و همین کافی بود تا مرد کچل و پر از ریشو و پشمالوی حراست رو دقیقا وسط سالن دانشکده زیر دستو پام در بیارن، یادمه اونقدر کتک خورد که مثل زنها جیغ می زد و... خدا بیامرز آقاجونم برای جلوگیری از نرسیدن جریان  کتک خوردن حراست به اطلاعات و پای من به اونجا باز شدن کلی پول خرج کرد تا رضایت چندین نفر رو بگیره و با اخراج من و سارینا بزرگترین شاکی  خواهرم آیسان بود که می گفت:آقاجون همش تقصیر شماست اگه به جای پول خرج کردن می ذاشتی دهن اقا پسرتو سرویس کنن دیگه از این غلطا نمی کرد که حالا بخوان اخراجش کنن این از همون اولم دنبال یه بهونه ای بود برای نرفتن و خدا بیامرز فقط یه جمله گفت :خودش بهتر از همه می دونه چی کار کرده ....؟اره حق با آقاجون بود چیزایی که توی شخصیت گمشده سارینا توی اون پنج ماه پیدا کردم توی اون دانشگاه هر گز پیدا نمی شد ...و با اخراجمون سارینا وسایلشو جمع کرد برای برگشت به زادگاهش برای دست گرفتن سرمایه پدرش و نه با شخصیت محدودقبل از دانشگاه و همینطور نه با شخصیت بی بندو بار دانشگاه بلکه با شخصیتی حلول یافته و به تکامل رسیده تر از همیشه اش ...توی فرودگاه کیفشو زد سر کولشو خدا حافظی کرد یه لحظه برگشتو گفت :یه سواله که اگه جواب ندی حس می کنم یه چیزی کم دارم تو رفتنم ...؟گفتم:بی خیال من جوابی ندارم و سارینا نگاهی مردد کردو ...رفت ؟سرمو که ازاب حوض وسط حیاط بیرون اوردم با قیافه خواهرم آیسان روبه رو شدم که بالای سرم وایساده بود و می خندید گفتم:کوفت چته؟همونطور که لم می داد رو تاب با لحن مسخره ای گفت:می بینم که زدی به کاهدون ؟بدجوری هم زدی!سیگارمو روشن کردمو پک سنگینی ازش گرفتمو باز گفت:می دونی تو از اون ادمایی هستی که خوششون نمی یاد احساساتشونو بروز بدن ولی من چقد باید خر باشم که تو رو نشناسم ...؟سیگارمو به صورت خطی مابین انگشتام می چرخوندم گفت:چطور یه پسر به خاطر یه دختر از دانشگاه اخراج می شه ولی بهش علاقه مند نیست برای ازدواج ؟گفتم :فکر کنم لحظه اخرم همینو می خواست بپرسه که نذاشتمش ...!گفت :چرا؟؟؟ گفتم:جوابی نداشتم ؟نفس عمیقی کشیدو گفت :بیا با هم رو راست باشیم بهت نمی یاد به دقراردادها پایبند باشی ...با مکثی چند ثانیه ای ادامه داد اریانا نمی خوای بگی گذشته سارینا برات مهم بوده...؟گفتم :واسه من هیچوقت قراردادی وجود نداشته ؟گذشته ادما مال خودشونه شخصیت ایندشون مهمتره چطور باید اینقدر بی شعور باشم و پا رو حق بزارم و از همسفر ایندم گذشته ای عاری از هر نقص بخوام در حالی که خودم گذشته ای پر از عصیان دارم ...این اصلا عادلانه نیست؟گفت:پس دوستش نداشتی ؟گفتم :به عنوان یه دوست خیلی زیاد ولی یه همسفر نه وقتی توی جامعه ای محدود با قراردادها و عرفهای سنتی و تعصبی و دین گرا زندگی می کنی که مردمش ازادی انسانها رو با بی بندو باری اشتباه می گیرن مجبوری دوست داشتنتو تغییر بدی تا قربانی نگاه های یک جامعه محدود نشی شاید واقعیت اینه که ما نسلی هستیم که قربانی نگاه های غلط اطرافیانمون هستیم ....سیگارمو زیر پام خاموش کردم و بلند شدم  برم که آیسان گفت:برعکس کلامت خیلی بهم ریخته ای ..؟گفتم :فکر کنم با رفتن یه دوست خوب احساس یه خلاءبزرگ می کنم  ولی مهم نیست تجربه خوبی بود......؟

و ....در حسرت یک نعره مستانه بماندم

ویران شود این شهر که میخانه ندارد .......................

 

 

نوشته شده در پنجشنبه 3 آبان1386ساعت 23:44 توسط | |